Ik blijf op Maaz

Donderdag, de voorlaatste dag, nu al… Time flies when you’re having fun!

En vandaag was dan ook alweer een dag vol vertier en plezier. Na opnieuw een stevig ontbijt sprongen we onze fietsen op om na een kwartiertje fietsen aan te komen bij het zwembad Pierebad. Het was even wachten geblazen want we waren iets te vroeg. Gelukkig deden ze de deuren wat vroeger open want we hadden heel veel zin in een frisse plons in het water.

Buiten was het immers heel warm aan het worden en dat ondervonden we aan den lijve wanneer we terug op ‘Maaz’ aankwamen. Het BBQ-menu paste perfect in het zonnige thema en het middagmaal werd dan ook in een mum van tijd verorberd. Eventjes siësta in de tent mondde snel uit in een puf- en zweetbui, zodat we meteen met de namiddagactiviteiten zijn gestart. Het programma werd lichtjes aangepast zodat we opnieuw wat waterspelletjes konden spelen die voor een welgekomen verfrissing zorgden.

De watermeloen had in een iets te koude frigo gelegen en dat kon alleen maar geapprecieerd worden. Hoe leuk om te zien dat kinderen zo enthousiast kunnen worden van een stuk fruit 😊

Dikke Bertha spelen met bekertjes water was voor de oudsten ook nog eens plezant! De voetbaltraining waren wedstrijdvormen dus de dag kon niet meer stuk.

Voor het avondeten stond er nog iets nieuws op het programma. De eerste keer dat we met zijn allen in groepjes op ruiltocht gingen. Iedere groep ging met een begeleider op stap, met enkel en alleen een ei. De bedoeling was om voor de spetterende fuif van vanavond de nodige versnaperingen te verzamelen. En daarvoor gingen we elk een andere richting uit. Drie kwartier tot een uurtje later hadden we chips en frisdrank verzameld voor meer dan we gehoopt hadden 😊.

Trainer Han had nadien het lumineuze idee om croque monsieurs te maken in plaats van saaie boterhammen. Opnieuw werd de maaltijd op veel gejoel onthaald. De gebakken boterhammetjes werden snel verorberd en gelukkig maar want we mochten ook vandaag oplopen met een wedstrijd van onze Fanionploeg. Als kers op de taart mochten we mee in de kring voor een ‘yell’ van jewelste. Wat een ervaring! We beginnen de grote jongens zelfs al te kennen bij hun voornaam 😊.

Ondertussen werd alles in paraatheid gebracht voor onze fuif. Meestal duurt het even voor de dansbenen loskomen maar dit zomerkamp was het vanaf het eerste liedje een schot in de roos. Uit volle borst zongen ze mee: ‘Laat de zon in je hart, ze schijnt toch voor iedereen, geniet van het leven, ook al duurt het maar even’. Een zin die heel toepasselijk is voor de sfeer die we deze week al mochten beleven. Het leek even of ze konden blijven doorgaan; ze hadden dan ook hun eigen playlist mogen samenstellen. We waren de tijd heel even uit het oog verloren, dus sorry mama en papa als we morgen een beetje moe zijn, maar het was zoooo plezant.

Morgen nog een laatste keer alles geven! Het voetbaltornooi en een bowling-afsluiter. Om 17u  kunnen jullie ons komen ophalen maar blijf zeker nog wat hangen. We houden nog een receptie en tonen onze kampdans en kamplied!

 Sportieve zomerkampgroeten

Het zomerkampteam

 

Advertenties

Een dag aan 100 per uur

Hét hoogtepunt van de week: zo hadden we beloofd en belofte maakt schuld. Meer zelfs, de verwachtingen werden ruimschoots overtroffen.

Maar eerst moesten de kampgangertjes uit hun bedjes geraken en dat was makkelijker gezegd dan gedaan 😊. Twee AC/DC-nummers heeft het geduurd vooraleer de eerste kindjes lichtjes waggelend uit de tenten tevoorschijn kwamen.

Max is jarig vandaag waardoor er als derde liedje een verjaardagsnummer uit de geluidsboxen klonk. Een stevig ontbijt achter de kiezen en de kampdans in de benen, maakten we ons klaar om te vertrekken. Een lunchpakket, fruit en koek, genoeg drank, een zwembroek en reservekledij: de rugzakjes waren deze keer zwaar geladen.

Eens de bus was toegekomen in het Domein Puyenbroeck in Wachtebeke, konden we meteen van start gaan. Een super georganiseerde dag stond voor ons klaar. We werden in drie groepen ingedeeld en konden genieten van allerlei sporten, voor sommigen heel wat nieuwe ontdekkingen: trampoline, schermen, new games, muurklimmen, BMX-en, golven, arrow tag, highlandgames, mountainbike en kajak. Je hoort het goed, dit stond ons allemaal te wachten. Kortom, de uitstap, wat was dat poit, een dag aan 100 per uur!

De busreis terug was verkwikkend. De lekker frisse airco en de eentonigheid van de autostrade deden iedereen knikkebollen.

Thuisgekomen stond het eten al klaar. Ballekes in tomatensaus met puree, joepie! Die maaltijd was amper doorgeslikt of we moesten ons klaarmaken om met de grote jongens het plein op te lopen. De Fanionploeg speelde hun eerste oefenwedstrijd en vonden het even plezant als onze jongens en meisje om hen mee het veld op te nemen, weliswaar op teenslippers 😉 want voor schoenen hadden we niet genoeg tijd 😊. Een helft van de wedstrijd mochten ze dan ook mee supporteren van uit ons tentenkamp.

 Nadien stond er nog een verrassing te wachten: een heuse tentinspectie. Dus, lieve mama’s en papa’s, jullie kinderen doen echt wel hun best om hun tenten proper te houden, al lukte dat hier al wat beter dan daar 😊. Ter compensatie van deze klus konden we in een leuke kring op het dorre gras genieten van een dik stuk verjaardagscake. Gelukkige verjaardag Max!

 Omdat de vermoeidheid toch stilaan zijn tol begint te eisen, hadden we een iets rustigere avond activiteit gepland. We zouden een KFC-Meise-armbandje in elkaar knutselen, wat bij aanvang niet meteen op veel bijval kon rekenen, maar eens gestart, groeide het enthousiasme en uiteindelijk kwamen onze voetballers fier hun creaties tonen. Tijd voor het avondritueel, liedjes zingen, pyjama aan, tanden poetsen, en klaar voor bed. Moe maar voldaan kroop iedereen tussen de lakens 😊. We dromen van een fantastische dag en kijken alweer uit naar morgen.

Slaapwel!

Het zomerkampteam

Geef maar gaaz..

Na een zalige nachtrust, of toch voor sommigen 😉, kropen we rustig onze tenten uit. Hier en daar een muggenbeet rijker weliswaar maar dat deert ons niet.

Al snel schoof iedereen aan voor een flinke ontbijtmaaltijd.

Het zomerkamp is pas geslaagd wanneer we elke ochtend de benen, armen, en zoveel mogelijk andere lichaamsdelen kunnen losschudden met een pracht van een kampdans. Het was voor iedereen de eerste keer maar zoals met elke activiteit zetten de voetballertjes zich ook in voor wat een spetterend dansoptreden zal worden. Nadien was het opnieuw haasten geblazen want we moesten een heuse fietstocht van wel 20km trotseren. Door heel wat smalle en uitdagende wegeltjes van Meise, naar Grimbergen, via Beigem en nog een laatste steile berg op, .. niets was te veel, integendeel, het enthousiasme steeg met het aantal kilometers. De allerkleinsten deden zich te goed aan een technisch fietsparcours op de club zelf en raceten nadien de piste af. Een topvoormiddag die de toon had gezet voor de rest van de dag. Na een deugddoende pauze schoven we aan voor alweer een lekkere maaltijd. Een toiletbeurt later stonden er twee balsporten op het programma, hockey en voetbal. Enkele jongens verrasten de begeleiders met hun hockeytalenten; de ouderen moesten vaak het onderspit delven voor enkele jonge spruiten.

De zon was vandaag extra veel van de partij zodat de waterspelletjes een welgekomen afwisseling waren voor het gestoei van de balsporten. Na afloop was een douche eigenlijk al niet meer nodig 😉.

 De appetijt was weer aangescherpt en we schoven aan voor verse tomaat, komkommer en bloemkool; weliswaar vergezeld van flink wat boterhammen.

Het regende nadien echt wel gehaktballen 😊. Dat bedoelen we natuurlijk niet letterlijk hihi. Voor de kenners onder ons: dat is de titel van een super leuke film. Onze eettent werd omgetoverd tot een buitencinema ‘with a view’ en daar zat de ondergaande zon zeker voor iets tussen. Geeuwende jonkies gaven ons het teken om het avondritueel in te zetten. Ondertussen was Nonkel Paulus aka De Walle toegekomen om samen het kamplied te oefenen. Dit keer al uit volle borst!

Tijd om de slaapzakken boven te halen voor de kleinste mannen maar nog niet voor de anderen. Daarvoor hadden we een sluipspel uitgewerkt waarbij we de leuke bossen rond de club mochten verkennen om van elkaar kaarten te kunnen bemachtigen. Een schot in de roos als avondspel want eens iedereen in zijn bedje lag, duurde het deze keer al heel wat minder lang voor de slaapbeestjes beet hadden.  

Tijd voor de begeleiders om de volgende dag voor te bereiden. Dat belooft opnieuw een intensief en sportieve dag te worden. Domein Puyenbroeck in Wachtebeke, we komen er aan! Daarover morgen meer 😊.

Geniet straks van de foto’s en filmpjes van dag 2 van de topweek van het jaar. Wij genieten alvast na en kijken uit naar morgen. Hier wordt alvast niet aan thuis gedacht 😉.

 Veel groetjes, zoentjes en knuffels van jullie kapoenen!

Het zomerkampteam.

 

 

Als stoere venten in onze tenten

De kop is eraf! Het coolste zomerkamp is weer van start gegaan. Het kon voor iedereen niet mooier beginnen. Met een ongezien enthousiasme werden de tenten in een mum van tijd omgetoverd tot kleine slaapparadijzen 😊.

De zon was ook al snel van de partij dus de pret kon niet meer stuk wanneer we aan het voetballen gingen. Matchkes, voetbalhockey en een technisch parcours: we gooiden onze ballen zonder meer in de strijd. Een dik stuk watermeloen bracht de nodige verfrissing tussen al het balplezier maken door. 

Onze kamperende voetballers hadden tegen de middag een gezonde eetlust opgebouwd. Er stond kip curry met rijst én groentjes op het menu en meerdere bijhaalbeurten waren nodig om de hongerige magen te vullen.

Veel tijd om te treuzelen was er niet. In twee verbazingwekkend gedisciplineerde rijen schoof ieder aan om zijn eigen bord en bestek af te wassen.

 Fluohesje aan, helmen op en we waren alweer met de fiets op pad. De jongere kindjes onder ons mochten in de auto nog wat uitrusten. Gelukkig maar want er stonden op de eerste dag al twee nieuwe sporten op het programma. We kregen geen voetballen aan onze voeten, maar volleyballen in onze handen, ook al duurde het even voor we dat doorhadden 😉 maar ons balgevoel overwon.

Tijdens de initiatie gevechtssporten was elkaar op de grond gooien voor één keer wel toegelaten. Dat lieten de stoere jongens en meisjes zich geen twee keer zeggen! Konichiwa 😊

 Terug op ons vertrouwd kampterrein aangekomen, stond er een lekkere zelfgemaakte minestronesoep voor ons klaar met voor sommigen wel heel veel stukken stokbrood. Eens we dat alweer achter de kiezen hadden, konden we ons even verfrissen om dan aan de KFC Meise avondquiz te beginnen. De hersenen werden gepijnigd, originele groepsnamen vloeiden op papier, iedereen hing met volle aandacht aan de lippen van quizmaster Davy. De resultaten van de quiz houden we wel nog een nachtje in beraad.

 Ondertussen zagen we toch al hier een daar een geeuwend ‘kadeeke’ aan de tafels zitten. Tijd om de avondsluiting in te zetten. Voor deze gelegenheid kwam ‘De Walle’ met zijn gitaar voor ambiance zorgen. Het mocht dan wel de eerste keer zijn dat we het nieuwe zomerkamplied oefenden, na twee keer proberen, waren er al heel wat kinderen die uit volle borst konden meezingen! In een grote kring zongen we ons de nacht in. Tijd voor de jongsten om zich klaar te maken voor een gezellige nacht in de tent.

De oudste groepen kregen echter nog een verrassing. Het avondspel was een schot in de roos: een  heus touwenparcours rond de terreinen van de club, door de bossen, onder en over obstakels, geblinddoekt en met betrouwbare partner slopen we dapper rond terwijl de zon onderging. Enkele kreetjes van wat leek op een beetje schrik, werden al gauw weggelachen.

 Tijd voor iedereen om onder de lakens, of beter gezegd, in de slaapzakken te kruipen. We horen hier en daar nog wel wat babbelzieke jongens en wat getrippel-trappel naar het toilet, maar er zijn toch al heel snel wat ogen dichtgevallen hoor. Hopelijk heeft iedereen een goede nachtrust; toch altijd spannend die eerste avond in de tent. Maar dat laten we niet aan onze harten komen, als stoere venten (en vrouw) kropen we in onze tenten.

Het zal nodig zijn want morgen staat er weer een druk programma te wachten.

 Tot morgen 🙂

Ps: voor het video-en fotoverslag zullen jullie nog even geduld moeten hebben, maar belofte maakt schuld, het komt eraan!

 

We zijn weer weg…

Het is vakantie, met als hoogtepunt ons Zomerkamp. Dankzij het enthousiasme van onze helpers staan alle tenten weer kaarsrecht en zijn we klaar voor een week vol plezier.

Dagelijks kan je hier een (summiere) samenvatting van onze avonturen lezen en bekijken. Dan ben je er toch ook een beetje bij…
Je kan ook telkens reageren op elk blogbericht. Wil je je zoon of dochter iets vertellen, laat dan zeker een woordje achter. Wij geven het dan door tijdens de ochtendshift.

Heb je liever niet dat je zoon of dochter op de blog verschijnt (filmpje/foto’s), laat ons dan zeker iets weten.

Morgen verwachten we jullie allemaal tussen 8u en 9u met pak en zak. 🙂

Vragen kan je stellen aan Sonja: 0472/722.308 of sonja.van.den.block@skynet.be.